หมายเหตุ ลองจินตนาการว่าคุณคือผมดู


ผมอยู่ในคอนโดแห่งหนึ่งในย่านรามคำแหง
ผมนั่งดีดกีตาร์อยู่หลังชายคนหนึ่ง
ผมเพิ่งรู้จักชายคนนี้ได้เพียง เดือนเดียว
ผมนั่งดูชายคนนั้นจากข้างหลัง
ผมเห็นชายคนนั้นนั่งเล่นวินนิ่งอยู่
ผมเห็นว่าเขาเล่นทีมแมนยูที่กำลังจะชนะ
ผมหยุดเล่นกีตาร์ แต่ก็ร้องเพลงต่อไป
ผมค่อยๆถอดสายกีตาร์ออก
ผมเห็นชายคนนั้นดีใจตบเข่าฉาก
ผมถอดสายกีตาร์เส้นที่ 1 ต่อไป
ผมมองไปที่นาฬิกาแขวนฝาผนั่ง เวลา 5 โมงเย็น
ผมได้ยินเสียไซเร็น รถหวอ เสียงถนนที่แออัดไปด้วยผู้คน
ผมคิดได้ว่า เวลานี้ เหมาะสุดๆ

ผมแกะสายกีตาร์เสร็จ
ผมเอาผ้าเช็ดหน้าที่อยู่ข้างๆ ค่อยๆพันมือขวา
ผมค่อยๆม้วนกระดาษทิชชู่ มาพันมือซ้าย
ผมเห็นชายคนนั้น เดินไปเข้าห้องน้ำ
ผมเอาลวดเส้นหนึ่ง ที่เป็นสายกีตาร์ มาพันมือทั้งสองข้าง
ผมร้องเพลง "จบแล้ว รักที่ให้เธอเหนื่อยล้ามามากพอ จนยอมต้องปล่อยไป"
ผมเดินไปด้วย พร้อมกับร้องเพลง
ผมเดินไปที่หน้าห้องน้ำ ไม่ได้ปิดประตู
ผมร้องเพลง "ถึงเธอดีเพียงใด ฉันคงไม่เข้าไปสนใจ แม้อยากจะกอดเธอขนาดไหน"
ผมเห็นชายคนนึง ยืนหันหลังฉี่ลงโถชักโครก
ผมจับสายกีตาร์พันมือจนแน่นมาก
ผมร้องเพลง "แต่ในวันนี้ ฉันคงต้องยอมปล่อยมือที่รั้งเธอ ออกมาเพื่อกอดตัวเอง"


ผมเร่งฝีเท้าเดินเข้าไปหาชายคนนั้นจากด้านหลัง
ผมใช้สายกีตาร์ที่พันมือจนแน่น คล้องเข้าที่คอของเขา แล้วพันหนึ่งรอบ
ผมดึงสายกีตาร์ที่สั้นลงมากเมื่อผมดึงจนสุดมือ
ผมเห็นมันรัดเป็นรอยลึกที่ลำคอของเขา
ผมเห็นชายคนนั้นตกใจ และหันหลังกลับโดยที่ผมไม่ทันตั้งตัว
ผมเห็นเลือดที่พุ่งสาดกระจายออกจากรอบคอของเขา
ผมเห็นเลือดที่สาดมาเปื้อนเสื้อและมือผม
ผมถูกเขาฟันศอกตอนหันกลับมาเข้าที่หน้าอก
ผมจุก แล้วมือผมก็ปล่อยจากสายกีตาร์
ผมเห็นเขาจะกระโจนเข้ามาที่ตัวผม พร้อมกับมือซ้ายที่กดคอตัวเอง
ผมเห็นเขากระโจนมาที่ตัวผม พร้อมคำด่า "ไอ้เหี้ย!"
ผมรีบถอยหลังออกมา และปิดประตูห้องน้ำ
ผมได้ยินเสียงอะไรบางอย่างกระแทกประตูดังตึ้ง
ผมได้ยินเสียงตุบ เหมือนอะไรหล่นลงที่พื้น

ผมเปิดประตูห้องน้ำ
ผมได้ยินเสียงเจ็บ โอดครวณ ช่วยด้วย! โอ้ย! เจ็บ!
ผมเห็นชายคนหนึ่งนอนเกลือกกลิ้งอยู่บนพื้นห้องน้ำ
ผมเห็นชายคนหนึ่งเอามือปิดคอที่เต็มไปด้วยเลือด ที่ไหลไม่ยอมหยุด
ผมเห็นเลือดที่ไหลละเลงเต็มพื้นห้องน้ำ
ผมจ้องมองไปที่ตาแดงฉาน เบิกกว้างของชายคนหนึ่ง
ผมร้องเพลง "เมื่อเธอไม่สนใจ ฉันคงต้องรักตัวฉันเอง และปล่อยให้เธอไปไกลจากตรงนี้ อย่างไม่มีวันกลับมา"
ผมเห็นชายคนนึง ที่นอนอ้าปากพะงาบๆ เขาค่อยๆนิ่งไป
ผมพูดว่า "มึงจะเล่นแมนยู กูก็ไม่ว่าหรอก แต่มึงเสือกเล่นชนะลิเวอร์พูลนี่สิ กูรับไม่ได้จริงๆว่ะ"
ผมหันหลังกลับ เดินไปหยิบมือถือเครื่องหนึ่ง ที่วางอยู่ข้างๆรีโมททีวี กับเครื่องเพลย์สอง
ผมเดินกลับมาที่หน้าห้องน้ำ
ผมใช้มือถือของชายคนนั้น ถ่ายรูปเขาไว้
ผมถ่าย หนึ่งรูป สองรูป


ผมเดินเข้าไปในห้องน้ำ ระวังไม่ให้ไปเหยียบเลือดที่นองอยู่เต็มพื้น
ผมเห็นเลือดไหลจากคอเขาไม่หยุดทั้งๆที่มือเขายังบีบอยู่
ผมถ่าย สามรูป สี่รูป
ผมนึกอะไรดีๆออก
ผมเอาผ้าเช็ดหน้าที่มือขวา มาปั้นเป็นก้อนกลมๆ
ผมเอาผ้าเช็ดหน้ามาเขียน บนลอยเลือดที่นองอยู่บนพื้น
ผมเขียนว่า Written by D
ผมเอากระดาษทิชชู่ ที่พันไว้ที่มือซ้าย มาเช็ดเลือดที่เปื้อนติดเสื้อ
ผมโยนทิ้งกระดาษทิชชู่กับผ้าเช็ดหน้าไปที่พื้นในห้อง
ผมหยิบมือถือมาเปิดเพลงที่มีอยู่แล้วในเครื่อง
ผมตั้งโปรแกรมให้มันเล่นซ้ำเพลงเดียว
ผมได้ยินเสียงเพลงดังขึ้น "อยากทำอะไรกับฉัน ก็เชิญได้เลยตามสบาย"
ผมเอามือถือ วางไว้บนตัวชายที่เพิ่งรู้จักได้เพียงเดือนเดียว ที่นอนแน่นิ่งอยู่

ผมก้าวข้ามตัวเขาไป ไปหยิบน้ำยาล้างห้องน้ำ
ผมได้ยินเสียงเพลง "ไม่คิดไม่ฝันว่าจะต้องยอม อะไรมากมาย"
ผมเปิดฝาน้ำยาล้างห้องน้ำ แล้วราดจนทั่วพื้นห้องน้ำ แต่ไม่ให้โดนเลือดที่เปื้อนอยู่
ผมค่อยๆก้าวออกจากห้องน้ำ พร้อมราดน้ำยาล้างห้องน้ำไปด้วย
ผมวางขวดน้ำยาล้างห้องน้ำลง
ผมมองไปที่ตัวชายคนนั้นอีกครั้ง พร้อมเสียงเพลง "เท่ากับวันนี้ที่เธอต้องการมีอีกคน"
ผมหยิบมือถือตัวเองขึ้นมาบ้าง แล้วถ่ายรูปเอาไว้หนึ่งรูป
ผมเห็นรูปที่เต็มไปด้วยเลือด ที่คอถูกบาดรอบลึก
ผมเห็นเลือดที่กระจายติดผนัง นองพื้น และมีน้ำยาล้างห้องน้ำเต็มไปหมด
ผมยิ้มแก้มปริ รู้สึกชอบและสะใจ พร้อมกับพูดว่า
"นี่ไง Written by D"

ผมร้องเพลง พร้อมกับเสียงเพลง
"มึงจะมีใคร ก็เรื่องของมึง มึงคงไม่เกี่ยวกับเธอแล้ว"
ผมเดินไปหยิบขวดน้ำมัน ในเป้ที่ผมสะพายติดตัวมาด้วย
ผมใส่รองเท้า เปิดขวดน้ำมัน แล้วราดให้จนทั่วพื้นห้อง
ผมวางขวดน้ำมันลง หยิบเสื้อตัวนึงมาเปลี่ยน
ผมทิ้งเสื้อตัวที่เปื้อนเลือดไว้ในกองน้ำมัน กับการดาษทิชชู่ และผ้าเช็ดหน้า
ผมร้องเพลง พร้อมกับเสียงเพลง
"ทุกวันที่ดีๆ ที่มึงนั้นเคยมี กับเธอต้องจบลงเข้าในวันนี้"
ผมจุดไฟทิ้งไปที่กองน้ำมันที่ราดอยู่เต็มพื้น เสียงเพลงก็บรรเลงต่อไป
ผมสะพายเป้ เดินออกมาจากห้อง ปิดประตู เหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น
ผมหยิบมือถือขึ้นมาดูรูปที่ถ่ายไว้เมื่อกี้ แล้วยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย
ผมเดินออกไปจากคอนโดแห่งนั้น เดินต่อไปอีกจนเกือบถึงถนนใหญ่
ผมหันกลับไปมองที่ห้องนั้น เห็นควันลอยออกมานิดๆ
แล้วผมก็เดินคละกับมหาฝูงชนในเวลาเลิกงานออกไปเหมือนคนปกติ



แล้วคุณคิดว่าผมมีเหตุผลอะไรในการทำครั้งนี้
และคดีนี้ จะเป็นอย่างไรต่อไป

Next chapter release on February

Illustrator : 52crAzy
Commentator : snufer
Thanks a lot >_____<

Comment

Comment:

Tweet

หง่ะ สยองจริงๆ

#8 By hackerlife on 2009-02-26 17:23

รออ่านตอนต่อไปอยู่นะคะ
เลยกลางเดือนกุมภาแล้วล่ะ big smile

#7 By dasaifu on 2009-02-17 06:27

มันเรื่องจริงหรือเรื่องแต่งเนี่ย งงไปหมดแล้ว @_@a

#6 By Mahou on 2009-02-10 22:03

อ๊ะมือกีตาร์เปื้อนเลือดsad smile

#5 By iQ180 on 2009-01-24 01:56

กรี๊ดดดดดดด

#4 By fueyZ on 2009-01-24 00:20

big smile big smile big smile

#3 By ศึกษาต่อต่างประเทศ (58.9.161.74) on 2009-01-23 23:51

เหมือนอ่านDexterเลยแบบฆ่าคนชิลล์ๆ มีฟังเพลงปล่อยวาง เขียนรายละเอียดสมจริงไปมั้ย จะเชื่ออยู่มะรอมมะร่อแล้วนะคะsad smile
อยากรู้เหตุผลเหมือนกัน แต่รออ่านดีกว่า

#2 By เนือย on 2009-01-23 23:35

เหอๆopen-mounthed smile

#1 By ไอ้ไทม์ on 2009-01-23 23:19